dinsdag 11 december 2012

De 'radiograp'

De zwangere echtgenote van een Engelse prins is in het ziekenhuis opgenomen omdat ze misselijk is, een Australische radiomaakster denkt grappig te zijn door zich voor de Engelse koningin uit te geven en het ziekenhuis te bellen, een verpleegster verbindt het telefoontje door, heel Engeland en ook veel buitenlanders praten daarover (positief en negatief), en de verpleegster pleegt zelfmoord.

'Typetjes' spelen of bestaande personages nadoen is meestal erg flauw, maar het kan ook leuk zijn. 'Imitatie' en 'persiflage' zijn woorden die me te binnen schieten. Je kunt je ook voor iemand anders uitgeven. Dat heet 'bedrog'.

In De Wereld Draait Door worden sinds enige tijd aan het slot van het programma filmpjes vertoond waarin beelden en stemmen verknipt worden, en waar de grens tussen werkelijkheid en spot niet meer te zien is. Ook spreekt Matthijs van Nieuwkerk met enige regelmaat met verklede acteurs. Meestal is het zo flauw en zo slecht gespeeld dat het grappig lijkt. Soms lijkt het net echt, en dan is het dus bedrog.

Vandaag is het juist die Matthijs van Nieuwkerk die Giel Beelen geen strobreed in de weg legt om een pleidooi voor deze praktijk te houden. Ze noemen het geen 'bedrog'; Van Nieuwkerk noemt het 'de radiograp' en Beelen noemt het 'mijn vak'. Giel Beelen ken ik alleen als de jongen die eens per week nieuwe luidruchtige plaatjes komt laten horen (dikwijls illegaal - voor de verschijningsdatum - verkregen). Hij noemt dat trouwens 'muziek'. Maar hij blijkt ook een liefhebber van het radiobedrog te zijn, en er zijn 'vak' van te hebben gemaakt. Jan Mulder zit ook aan tafel. Hij moet duidelijk niets van deze praktijken hebben, maar hij laat - heel ongewoon - niets van zijn ongenoegen blijken (waarmee ook hij de boel belazert).

De vraag die dit item oproept: keken we nu naar de echte bedriegers Van Nieuwkerk, Beelen en Mulder, of waren het drie acteurs van Koefnoen die zich als bedriegers voordeden?

Geen opmerkingen:

Een reactie posten