zondag 14 oktober 2012

BO-1

Eind 90'er jaren had ik het voorrecht in BO-1 te wonen. BO-1: een in eigen beheer ontwikkeld gebouw met woonappartementen, bedrijfsruimtes en gemeenschappelijke voorzieningen (zoals een gastenverblijf en een kinderopvang). BO-1 werd opgericht tussen de vrachtspoorlijnen en betonplaten van het Oostelijk Havengebied in Amsterdam. Het pionieren kon je aan de BO-1'ers wel overlaten. Er ontstond een paradijsje, omringd door modder, water en wind; veel wind. Met barre winters zoals je die in de stad niet gauw beleeft, en zomervakanties die mooier waren dan aan menig verre kust: zon, zand en water rondom het gebouw. En in de binnenplaatsen. En op de balkons en dakterrassen. Maar langzaam aan werd een deel van de idylle verdreven door de ontwikkeling van de omgeving: er verschenen strakke gebouwen, straten, bruggen. Zelfs verkeersborden en de regels die daarbij horen.

Mijn toenmalige buren Mari Soppela en Leo Anemaat hebben de ontwikkeling in die eerste jaren vastgelegd in een prachtig filmpje: http://vimeo.com/12582191

Toen ik een paar jaar later op bezoek kwam bij BO-1 - vanuit de Australische natuur waar ik toen woonde - schrok ik van de steenwoestijn die het Oostelijk Havengebied was geworden. Rechte straten, lange strakke gevels met appartementen waarin de mooiste plek (met zonnig uitzicht op het water) vaak gebruikt wordt als stalling voor de auto. Strakke zichtlijnen, monotone kleuren. En hier en daar een boompje; kennelijk op de tekentafel per ongeluk in het ontwerp terecht gekomen.

Vandaag was ik er weer eens. Gelukkig zijn er in het Oostelijk Havengebied nu heel veel 'geveltuintjes' met klimplanten, waardoor de monotonie van de lange rode en bruine bakstenen gevels wordt gebroken. Maar 'horizontaal' is er niet veel veranderd: nog steeds eindeloze vlakken van rode klinkers met hier en daar een boompje.

Behalve op de Feike de Boerlaan. De BO-1'ers blijven een apart slag. Hoezo een geveltuintje ? De straat is van ons !



Geen opmerkingen:

Een reactie posten