maandag 30 juli 2012

Searching For The Young Soul Rebels

Rond 1980 waren we in Groningen goed bedeeld met popmuziek. Elke nacht kon je een rondje maken langs een aantal café's waar de betere lokale bands speelden: Boozy, Herman Brood, The Meteors, Phoney And The Hardcore waren toen mijn favorieten. Rond die tijd, en in die plaats, is het dan ook met mijn studie bergaf gegaan.
Maar dan had je ook nog Sterren in het Bos, een popfestivalletje dat elke zondagmiddag in de zomer in het Sterrenbos plaatsvond. Bij mijn weten de plek waar het langst het zestiger- en zeventigerjarensfeertje is volgehouden. In een park met een muziekkoepel naast een vijver kwamen elke week een paar duizend mensen samen om een merkwaardig gevarieerd programma te bekijken. Een Gronings bandje, een jazzband (soms grote sterren; Groningen was toen ook op jazzgebied top), dan een nieuwe opkomende band, en tenslotte een gearriveerde buitenlandse groep. Die nieuwe opkomende bands zijn natuurlijk het leukst. In 1980 speelde The Shirts als hoofdact in het Sterrenbos. Maar volgens mij zijn er niet veel mensen naar hen blijven kijken. Weggespeeld door het voorprogramma Dexy's Midnight Runners. Een stelletje maffe Engelsen die toen net hun eerste singeltje hadden uitgebracht, en die hun eerste buitenlandse tourtje naar Amsterdam en Groningen deden. Het was een warme zomerdag, maar de mannen hadden dikke jassen aan en mutsen op, ze renden het podium op en waren er haast niet meer weg te slaan. Later had Dexy's Midnight Runners een wereldhit met 'Come On Eileen', waarna het als een merkwaardig intellectueel, kunstzinnig folk bandje langzaam in de vergetelheid raakte. Een paar weken geleden verscheen de nieuwe CD van zanger Kevin Rowlands, die zich nu Dexys noemt: 'One Day I'm Going To Soar'. Leuk, maar zoals dertig jaar geleden wordt het nooit meer. Kijk maar:

Geen opmerkingen:

Een reactie posten