dinsdag 31 januari 2012

Mensen met een beperking


Vandaag bezocht ik twee heel uiteenlopende bijeenkomsten in Wageningen. Verschillend van onderwerp, kwaliteit en sfeer.

Vanavond werden de ambitieuze plannen voor een groot nieuwbouw- en stadsverbeteringsproject gepresenteerd door de projectontwikkelaar in samenwerking met de gemeente. Geld noch moeite was gespaard. Aankondigingen in de krant, vertoning van een modern geproduceerde film met impressies van het project en meningen van betrokkenen, een inleiding door de verantwoordelijke wethouder, een toelichting door de architect .....
In zijn toelichting benadrukte de architect dat 'gastvrijheid' één van de peilers van het project is: hoe worden de bewoners en bezoekers van Wageningen verleid om naar de binnenstad te gaan en er te vertoeven ? Helaas (b)leek de architect niet bekend met de geschiedenis van de plannenmakerij voor de bereikbaarheid van het Wageningse centrum, zoals een eerder opgesteld (en afgewezen) masterplan voor de ontsluiting van de binnenstad vanuit het Noorden. Ook zat hij in zijn maag met vragen over de aantrekkingskracht op arriverende busreizigers en op van Renkum naar Rhenen v.v. voorbij rijdende automobilisten. Van discussies hierover en van de columns van stadsdichter Laurens van der Zee over dit onderwerp, had de architect kennelijk nooit kennis genomen. Met als gevolg dat de architect kribbig werd, en hij het talrijke publiek begon te verwijten dat het hem niet begreep.
Over gastvrijheid gesproken: jammer dat al die mannen in strakke pakken met mooie naamplaatjes op de revers niet op het idee waren gekomen om voor aanvang de apparatuur te testen, en om voor microfoons te zorgen en een aanwijsstok. De aanwezigheid van een gespreksleider zou de kwaliteit van de discussie vast ook ten goede zijn gekomen. De bijeenkomst begon daardoor niet alleen met vertraging en een genante vertoning van radeloze mannen met apparaten en stekkertjes, delen van de presentatie en de volgende discussie waren onverstaanbaar en onbegrijpelijk.

Eerder vandaag was ik bij de jaarlijkse vergadering van de bewoners van het appartementengebouw waarin ik woon, over het algemeen (hoog)bejaarde mensen. Een perfecte bijeenkomst dankzij een vlekkeloze verzorging en voorbereiding. De bijeenkomst vond plaats in een zaaltje van De Buurtse Bocht, een ontmoetingsplek gerund door patiënten van 's Heeren Loo. Nee, 'cliënten' moet je tegenwoordig zeggen, of 'mensen met een beperking'.

Ik weet niet zeker waar ik meer 'beperking' heb gezien: vanmiddag in De Buurtse Bocht, of vanavond in de Junushoff. Wel weet ik zeker waar ik meer 'gastvrijheid' heb gevoeld.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten