dinsdag 3 januari 2012

Bide Your Time ...

In september 2002 zette ik voor het eerst voet op Australische bodem. Na een reis van zo'n dertig uur arriveerde ik -met een enorme jetlag- in mijn hotel in Chinatown in Sydney. Ik kreeg daar voor het eerst in mijn leven een 'fortune cooky'. Ik brak het open, ontvouwde het papiertje, en las "This insert has a protective coating". Peinzend over de betekenis van deze mededeling stak ik het briefje bij me.

De volgende dag regende het pijpenstelen. Op straat was het een vrolijke boel. De televisie toonde doorweekte, juichende boeren. Het bleek de eerste regenbui in driekwart jaar te zijn. In een cafeetje bij Darling Harbour werd ik aangesproken door een leuke vrouw met een lekker Australisch accent: "Hi, I'm Debbie". Verrast stond ik op, ik schudde haar de hand en stelde me voor. Debbie bleek de serveerster te zijn. In de dagen na deze rare kennismaking met Australië en de Australische omgangsvormen, reisde ik over het platteland. Ik voelde me welkom in kleine dorpjes, ik verdwaalde in een bos met zwermen reuzenvleermuizen, ik zag een prieelvogel in actie. Ik besloot dat ik in Australië wilde blijven; hier zou ik mijn geluk vinden.

In mijn portefeuille vond ik het merkwaardige briefje terug: "This insert has a protective coating". Op de achterkant bleek nóg een tekst te staan: "Bide your time for success is near".

Ik heb het briefje negen jaar bij me gedragen. Mijn geduld raakt niet zo snel op ...

Geen opmerkingen:

Een reactie posten